Większość z nas nawet nie wie , że wozi w swoim aucie po kilka ładunków wybuchowych, które nas chronią przed skutkami nieszczęśliwych wypadków są to poduszki powietrzne oraz kurtyny powietrzne.

Narodziny poduszki powietrznej to długa historia zapoczątkowana w USA. Pierwsze poduszki powietrzne montowane były w połowie XX wieku, w czasie II wojny w lotnictwie. Z czasem zaadaptowały się w motoryzacji oraz rozpowszechniły się w Europie. Żywotność poduszek powietrznych w starszych modelach aut to około 10 lat. Od połowy lat 90 poduszki w większości samochodów nie wymienia się - nie tracą swojej żywotności.

Poduszki jedynie pomagają przeżyć podczas średnio gwałtownego zderzenia, zwiększając prawdopodobieństwo, że obrażenia nie wystąpią ( jeżeli wypadek jest taki, że bez poduszek pasażer lub kierowca raczej by przeżyli ) lub okażą się mało poważne ( gdy zderzenie jest znacznie silniejsze i bez poduszek skutki mogłyby być tragiczne).

Podstawowym i w zasadzie jednym zadaniem poduszki powietrznej jest w miarę jak najpłynniejsze wyhamowanie ciała osoby siedzącej w aucie w czasie wypadku. Podczas zderzenia samochód zatrzymuję się w bardzo krótkim czasie, a ciało pasażera podąża dalej, dopóki nie natknie się na elementy kabiny - wtedy następują obrażenia. Pasy bezpieczeństwa odgrywają dużą rolę w stopniowym wyhamowaniu pasażera, ale przy poważniejszych zderzeniach siła, jaką wywiera pas na ciało byłaby zbyt duża. Stąd powstał pomysł, by zastosować podatną poduszkę wypełnioną gazem, mającą znacznie większą powierzchnię od pasów. Początkowo poduszki powietrzne były napełnione sprężonym powietrzem, ale to rozwiązanie było niepraktyczne.

Współczesna poduszka czołowa składa się z kilku podstawowych elementów:

- czujników przyspieszeń umieszczonych obecnie jak najdalej w przodzie samochodu, np. na początku podłużnic. Czujniki takie są niewielkimi urządzeniami elektronicznymi, wykorzystując bezwładność odpowiedniej masy.

- układu elektronicznego decydującego, czy i w jaki sposób poduszka ma być uruchomiona. W ostatnio stosowanych rozwiązaniach działanie poduszki może być dwufazowe

- samej poduszki umieszczonej przed kierowcą lub pasażerem. Poduszka to złożony worek z cienkiej tkaniny nylonowej. U jej podstawy znajduję się zapalnik i niewielki ładunek wybuchowy, w zasadzie taki jaki stosuję się w rakietach na paliwo stałe. Efektem jego zdetonowania jest wytworzenie znacznej ilości gazu azotu, który wypełni poduszkę i powoduję jej otwarcie. W teorii kierowca nie powinien stracić panowania nad pojazdem, jeżeli ten jeszcze się porusza.

Schemat działania poduszki powietrznej kierowcy:

* Poduszka czołowa otwierając się osiąga prędkość do 300 km/h
* Czas na jej otwarcie wynosi kilkadziesiąt milisekund.
* Najnowsze systemy z zestawem czujników "odpalają" tylko te poduszki, które są potrzebne i gdy trzeba używają słabszych ładunków.